Una cadena de voses - André Brink

cadena-voses Letras d'òc presenta una traduccion del libre d'André Brink : Una cadena de voses (A Chain of Voices). Traduccion occitana de Sèrgi Carles (504 paginas, 25 èuros).

André Brink nasquèt en 1935 a Vrede en Africa del Sud dins una familha d'afrikaner. Après d'estudis en literaturas a l'universitat de Potchefstroom (Africa del Sud) e a París a la Sorbona, venguèt mèstre de conferéncia en literaturas afrikaans e olandesa a l'universitat Rhodes a Grahamstown puèi professor d'anglés a l'universitat del Cap.

Dempuèi las annadas seissanta publica regularament en afrikaans o en anglés (ensags, roman, memòri). Revirèt tanben en afrikaans d'autors anglosaxons (Shakespeare, Lewis Carroll) o Franceses (Simenon, Albert Camus).

Quatrena de cobèrta

En 1824, dins lo campèstre d'Afica del Sud, una revòlta d'esclaus portada per un espèr fòl de libertat sembla capvirar lo monde ancian. Mèstres o esclaus, cada votz se fa alavetz lo resson de las paurs o dels sòmis dels òmes e de las femnas. Mas l'espèr durarà pas qu'un moment...

Una cadena de voses, un raconte magnific d'André Brink, un dels màgers escrivans contemporanèus. Revirat per Sèrgi Carles dins una lenga occitana aisida e mestrejada.

'Un moment sens votz' de Francis Gazanhes

En 1999 foguèt publicat a Albi lo libre Un moment sens votz de Francis Gazanhes.

Sul libre 'Halte à la mort des langues'

Sul libre Halte à la mort des langues de Claude Hagège, un article de Cristian Rapin dins la revista Lo Lugarn numèro 82, prima de 2003.

Coma aquò comença de se saber, i a, cada annada, una batelada de lengas que s’escantisson e amb elas, naturalament, de comunitats, de culturas, de pòbles. Es d’aquel dramatic fenomèn que Claude Hagège parla dins Halte à la mort des langues.

Lo trabalh de las mans - Ives Roqueta

trabalh-man-ives-roqueta Lo trabalh de las mans d'Ives Roqueta (Atots IEO, 1977).

Extrach p37 : "Castelnòudarri es una vila roja, castilhana e de guingòi que sentís l'auca e la piqueta. Lo cassolet i florís dins las trelhas coma lo manholià mirabilia dins las províncias atlanticas. Aquò s'explica pas, o alara seriá tròp long, e lo legeire, uòi, es un òme pressat. Lo paisatge lo ié cal menar sus la taula, tres fuòlhas d'ensalada lo torn, e que se l'empèsse drech.