'La lenga del trobar' de Maurice Romieu e André Bianchi

Ven d'èsser reeditat lo libre de Maurice Romieu e André Bianchi La lenga del trobar. L'edicion es estada revista e augmentada.

Lo libre publicat per las Premsas Universitàrias de Bordèu, presenta la morfologia nominala e verbala, e la sintaxi de l'occitan ancian. Recampa çò que cal saber per poder legir aisidament los trobadors e los tèxtes de la literatura occitana de l’Edat Mejana.

Lo cambiament màger es l’apondon d’una part importanta consacrada a la fonetica istorica. Los autors estudian aquí menimosament lo caminament dels fonèmas e lor evolucion dempuèi lo latin fins a l’occitan ancian.

L'obratge se vòl simple e pedagogic, clar e de bon consultar per tal que la descobèrta e l’aprendissatge de la lenga occitana foguèsson al còp agradius e eficaces.

Es de notar que per aquesta quatrena edicion los dos autors an causit d'emplegar coma lenga de referéncia l'occitan.

Cobèrta del libre La lenga del trobar de Maurice Romieu e André Bianchi (Premsas Universitàrias de Bordèu, 2025)

Femnas de Josí Guilhòt

m-femnas Femnas de Josí Guilhòt (Ostal del libre, 2009).

"Un vintenat de novèlas contemporanèas en occitan d’Auvernha. Los personatges ? Dròllas e femnas de tots atges, de las annadas 1900 dusca a uèi (o pas luènh dins l’avenir) ; bugadièra, paisana, garda-barrièra, obrièra, comerciala o escolana, viscan dins la montanha tiernesa, la Limanha o en vila.

Florilège en mineur - Pierre Bec

Florilège en mineur : jongleurs et troubadours mal connus
Pierre Bec - Edition paradigme - 36 èuros
EAN : 978-2-868782-42-7

Lo libre presenta de tèxtes de trobadors pauc o mal coneguts, daissats de caire pels universitaris. Lor òbra, ben que pichona, noirís de faiçon significativa lo corpus medieval occitan. S'ameritava d'èsser publicada.

Contes de l'Unic - Pèire Bec

contes-de-l-unic Contes de l'Unic de Pèire Bec (1977, Pròsa gascona, A tots IEO, Per Noste).

Quatrena de cobèrta : "... Mès tot sobte que larga un crit. La gròssa tataranha negra de ièr matin qu'ei de nau aquiu, a galaupar sus la blancor deu plafons. Mès qu'ei copadas en dus, e n'i a pas aquiu que la partida anteriora, un torax velut dab ua boca en abans e quate patas qui caminan estròssament. L'Unic qu'a lo còr qui'u tresvira e que cluca los uelhs. Quan los torna draubir, que's vira instinctivament de l'aute costat de la cosina e que destria un enòrme abdomen qui s'arrossega possivament sus quate patas. L'Unic que gaha la vomidèra, mès que's rasona e torna prénguer lo son dejunar. L'estomac pleat, que's sentish melhor : "qu'ei devut engolir quauqua substància allucinogèna, que's digoc. Aquò n'ei pas arren. Que cau demorar."