Resumit de la presentacion de Maria-Joana Verny (Universitat de Montpelhièr 3 - Paul Valéry) al congrès de l'AIEO de 2014.
Tornar legir Vido d’enfant de Baptista Bonnet (1894).
Dètz ans abans Memori e raconte de Mistral, seissanta ans après Mous soubenis de Jansemin, Baptista Bonnet nos porgís amb Vido d’enfant una òbra autobiografica que nos sembla qu’a pas beneficiat d’estudis literaris a l’auçada de sa qualitat d’escritura. Segur que Felip Martel, après lo numèro especial Un Gorki provençal de La France latine* e la biografia de Bernat Giely**, a dubèrta la dralha amb son article Les jeux de l'amour et de la mémoire : l'autobiographie de Batisto Bonnet***.
Pasmens nos sembla que l’òbra de Bonnet, coma tota òbra granda, s’amerita mai d’un estudi. S’amerita subretot, amb l’esclairatge contextual donat per Martel e Giely, de faire l’objècte d’un trabalh d’analisi literària. Lo libre foguèt fargat en collaboracion amb Daudet, coma o mòstra Martel, a partir d’una seleccion de las pròsas autobiograficas de Bonnet publicadas en fulheton dins L’aiòli.
Ne resulta una òbra rigorosament compausada ont Bonnet fai pròva d’una bèla mestressa de la lenga, mestressa tant lexicala coma sintaxica. Aquela mestressa dona al raconte una aparéncia d’espontaneïtat dins la transcripcion dels remembres, que ne rend la lectura agradiva e fai nàisser l’emocion.
Pasmens aquela impression es en realitat deguda a un trabalh d’escritura tot en finesa que nos prepausam d’estudiar a travèrs de l’encastre espaciotemporal dessenhat, lo sistèma dels personatges, e l’equilibri trobat entre l’intimitat del raconte e lo testimòni societal que nos a laissat.
Maria-Joana Verny
Nòtas :
* Numéro 66-67, 1976.
** Dins li piado d’un pacan... Batisto Bonnet, edicioun Prouvènço d’aro, Aix, 2001.
*** Revue des Langues romanes, T CIX-2, 2005 De Jasmin à Mistral : écritures autobiographiques occitanes, p. 363-388.
