Laissarem degun de Roland Pécout. Lo libre accompanhat d'un CD es estat publicat per l'Ostau dau país marselhés en 2008.
Lo poèta qu'a decidit d'aver rason... Roland Pécout (1951) tira sa règa dins lo mond deis escriveires occitans. L'òme, barrula-camin, bastís son òbra entre lo viatge e son país de garriga, entre Provença e Lengadòc.
Despuei son Portulan, viatge iniciatic dins l'Afganistan deis annadas setentas fins aquesto recuelh, pòrge a la literatura occitana un agach devèrs l'autre, l'estrangier, que siegue dins son país vò en defòra.
L'occitan i es lenga de relacion e de la relatacion, lenga estrangiera dins son pròpri país mai lenga universala pasmens.
Laissarem Degun es la darriera plega de l'autor onte Roland nos convida a si passejar amb Rimbaud, Van Gogh, vò ben Corto Maltese a travèrs de l'istòria, de paisagis de son imaginacion.
Ven sarrat amb un CD onte mantuneis artistas venon donar una interpretacion sonòra dei poèmas :
- Bruno Martin
- Brigitte Mouchel
- D'Aquí Dub
- Duo Maquet - Bachevalier
- Dupain
- Jagdish & Kreol Konnexyon
- Mauresca Fracàs Dub
- Moussu T e lei jovents
- Nux Vomica
- Original'Occitana feat
- Alèssi dell'Umbria
- Patrick Vaillant
Dins una lenga precisa, modèrna, eficaça, saborosa, liura e naturala, plena d'umor e de ferocitat, Florian Vernet propausa al lector amb
Fin de partida sièis nòvas.
L'inspiration occitane, dos tèxtes de Simone Weil.
Imbèrt de Salas, aparaire de Montsegur