Lo Dictionnaire grammatical de l’occitan moderne de Florian Vernet
es estat tornarmai editat en 2020. Es publicat per las Premsas Univesitàrias de
la Mediteranèa (PULM).
Aquel libre de 430 paginas vòl respondre als besonhs d'aprendissatge d'un public novèl per lo qual l'occitan es una lenga que s'ensenha, que s'apren, amb de règlas, de foncionaments pròpris, de formas comunas. En un mot una lenga amb una gramatica.
Aquel diccionari compren de consideracion teoricas, frucha de la recèrca de las darrièras annadas e met l'accent en prioritat sus la sintaxa referenciala o de l'occitan dich « larg » ; formas comunas a quasi totes los parlars occitans, dins lo temps e dins l'espaci al delà dels particularismes locals o de las praticas reductrises.
Florian Vernet dins son trabalh esclaira lo foncionament d'aquela sintaxi originala e sovent mal coneguda. Per aquò far, torna sistematicament sus de nocions que la mestreja n'es indispensabla, e propausa per ajudar lo lector d'exemples nombroses.
L'obratge es en francés per las explicacions amb d'intradas dins las doas lengas e un sistèma d'indexacion que permet una consultacion rasonada.
Lo libre es al prètz de 18 èuros. Se pòt crompar aquí sul site de l'editor.
En 2012 l'IEO de Lengadòc publicava Seda traduccion occitana del libre d'Alessandro Baricco.
Lingüistica e renaissentisme occitan, l’enjòc social de l’istòria de la lenga un libre de Joan Thomàs (IEO, Tèxtes e documents, 30 èuros, 412 paginas).
Sul libre de Roland Pecout Portulan I (1978), un article de Max Roqueta dins la revista OC, printemps 1980. Los dos libres son estats reeditat per Vent Terral en 2013 en un volums.