Dante Alighieri

Dante Alighieri

Lo tèxt çai-jos es extrach de la plaqueta de presentacion de la mòstra : Max Roqueta, la libertat de l’imaginari, que se debanèt del 4 de decembre de 2014 al 28 febrièr de 2015 a la mediatèca centrala d’aglomeracion Emile Zola de Montpelhièr.

Max Roqueta e Dante Alighieri

Après aver legit De Dante à Mistral de Jules Véran, Max Roqueta se procura L'Inferno de Dante Alighieri (1265-1321). En 1931, escriu : « Dante me fa l'efiech parièr que Mistral. Quand soi a calòs, los legir me reviscola. »

En 1932, un collèga florentin li legís Dante en italian : « Puòi, entre que seguissiá dins lo tèxt italian, li legiguère ma revirada lengadociana. Compreniá pas grand causa, mas me diguèt que servava pro lo ritme e lo ton d'origina. » La revirada del Cant I de L'Infèrn es acabada en 1936.

Al contra dels poètas de son temps, Dante a causit de s'exprimir en lenga vulgara – l'italian – puslèu qu'en latin (o en occitan, coma Sordel). Dins Lo Purgatorio, rescontra lo trobador Arnaud Daniel – « lo melhor fabre en parlar mairau » – e aquel respond en occitan a sas demandas. En 1931, Max Roqueta a « la gaug de constatar que l'italian de Dante es vesin de la lenga dels Trobadors emai de la lenga d'òc modèrna. »

Signe d'una armonia intellectuala prigonda, Max Roqueta escriu La Casa di Dante, integrat en 1997 a Verd Paradís VII (Lo Corbatàs Roge). Un ostal d'Argelièrs ven l'ostal de Dante faidit : « [...] tragic, un aspèct de misèria, d'abandon, de tristum, [...] Caliá que Dante siá tot dins l'ostau, e l'ostau res. »

D'un biais mitic, vei la vida en aquel luòc de Dante que : « portava Firenze amb el pertot ont anava. Tanben au mieu. Las pòrtas redondas dels ostaus, dels estables, dels crotons, clausas sus lo silenci de las causas secretas ont dormissián de sègles de vida, èran aquelas de las ciutats italianas. » Après dos o tres ans d'abséncia de Max Roqueta al vilatge, « L'òme estrangièr aviá tornat prene son camin d'etèrne caminaire. [...] E, dins mon imaginari, arrestava pas de caminar. Arrestarà pas jamai ».


Totèm : l'agaça d'Abelhan

agaça

En 2017 sortiguèt la revista Los rocaires numèro 2 amb de contes suls animals totemics.

Totèm : lo grapaud de Baçan

Grapaud de Baçan

En 2017 sortiguèt la revista Los rocaires numèro 2, presentava qualques totèms occitans.

Montpelhièr : collòqui sus la lucha contra la pollucion marina

Collòqui sus la lucha contra la pollucion marina

L'Euroregion Pirenèus Mediteranèa en collaboracion amb los Conselhs Economics e Socials d'Occitània e de Catalonha organiza lo 29 de setembre de 2022 de Montpelhièr, un collòqui international sus la pollucion marina.

Antonin Perbòsc : Fuòc nòu (1904)

Antòni Perbòsc

Article d'Antonin Perbòsc publicat pel primièr còp dins la revista Mont-Segur en 1904.

Agricultura : per estalviar l'aiga, lo palhatge

Palhatge dins un òrt

Aurelian Chaire dins l'escastre de sos estudis en agricultura anèt trabalhar en Casamança. Dins l'edicion del 11 al 17 d'abril de 2014 del jornal La Setmana, presentava la tecnica del palhage.