En 1979 la revista Aicí e ara numèro 4 publicava una critica per Joan-Frederic Brun del libre de Leon Còrda : La batalha dels teules. Veniá d'èsser publicat per Les Presses du Languedoc.
Leon Còrda : La Batalha dels Teules
Leon Còrdas a çò que cal per far un bon escrivan : una lenga ufanosa e limpida, una conoissença larga de l'anma umana dins çò qu'a d'essencial e d'escur, e lo sens dau drama.
Tanben La Batalha dels Teules es un morsèl requist per los amators de bèla pròsa d'òc. Val lo còp de se laissar emportar sus aquelas ondas planièiras de vida umana ont la dignitat dels païsans s'afana a renàisser sus de camins de revòlta. Pus prigond dins l'espessor dau raconte, d'èrsas de passion amplas e ombrencas bastisson a bèles paucs un univèrs de violéncia nadiva que nos planteja als antipòdes de l'Occitània pintorèsca e bravassa ont lo libre començava. Cal èstre a l'encòp païsan e escrivan d'òc per parlar dels òmes de la tèrra amb tant de justesa brutala.
E es aquí lo vertadièr Còrdas. Lo bavarditge e las digressions inutilas qu'encombran lo libre l'amagan tot còp. Còrdas nos a pas donat encara lo recit d'una sola tenguda, viu e quichat coma un ponh, que sèm en drech de desirar d'el. Un libre que fariá mai de plaça al silenci, miralh de l'angoissa umana, un libre de passions testardas que se barrariá sus son subjècte a luòga d'èstre escrich, coma aqueste, al segond gras per un narrator exterior galejaire. Que nos fariá enfin descobrir Còrdas, dramaturge.
Joan-Frederic Brun
