Contes del Drac, Joan Bodon (Edicions de Roergue, 1989). Extrach p22, Los Dracons :

Los Dracons se tornèron sarrar e baissavan lo cap. Los cavals èran luènh.

« Enfants ! cridèt encara lo Drac. Enfants, soi fòrabandit del país de jos la tèrra. Un òme pichon m'a raubada la princessa. Suls òmes totes me vòli vengar.

— Paire, t'ajudarem ! T'ajudarem ! T'ajudarem ! bramèron los Dracons e levavan lo ponh.

— Alara, escampilhas-vos sus tota la tèrra. Maridatz-vos amb las filhas pels ostals. Lo jorn, viuretz coma los autres òmes, mas cada nuèch tornaretz Dracs. Tendretz los poders que ieu teni. Los enfants vòstres los tendràn. Partissètz totara. Pertot ont seretz  ieu serai. »

Los Dracons saludèron lor paire, los ponhs sarrats a plec de braç. A, a, a, a ! refreniguèt pels travèrses lo rire del Drac. Puèi los Dracons s'escampilhèron. Aital comencèt lo temps aule.


Max Roqueta e Dante Alighieri

Dante Alighieri

Lo tèxt çai-jos es extrach de la plaqueta de presentacion de la mòstra : Max Roqueta, la libertat de l’imaginari, que se debanèt en 2014 e 2015 a Montpelhièr.

Punt de vista d'Ives Roqueta sus l'occitanisme (1965)

La revista Viure en 1965 interrogava los actors de l'occitanisme del temps. Aquí lo testimoniatge d'Ives Roqueta.

Joan-Claudi Sèrras : critica de 'La pluèja rossèla' de Julio Llamazares

La pluèja rossèla, Julio Llamazares

En 2008 sortissiá a cò de IEO Edicions la traduccion occitana del libre de Julio Llamazares La lluvia amarilla.