Josiana Ubaud autora del Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l'occitan (Trabucaire 2011) publiquèt una tièra de correccions a son trabalh. Clicar per aver la version febrièr de 2016.

02/2016 - Christian Philibert, realizator, prepara un filme sul grop de musica provençal Massilia Sound System.

Un micromecenatge es organizat sus KissKissBankBank. Los particulièrs que vòlan ajudar financièrament lo projècte an fins al 20 del mes de mars. L'objectiu es de recampar 20 000 èuros per poder pagar lo montatge de l'imatge e del son.

2015/2016 - Cada mes a Tolosa se ten a l'Ostal d'Occitània (11 carrièra Malcosinat, 18h30) un seminari Lengas e Poders. Aquí çai jos la presentacion que ne fan los organizators :

Qué pòdon los poders sus las lengas ? Qué pòdon las lengas suls poders ? Qu’es aquò e que pòt una lenga de poder ? Qu’es aquò e qué pòt una lenga despoderada ? O melhor, cossí las lengas pòdon èsser a l’encòp espleches de dominacion e aisinas de lucha contra la dominacion ? Un autre biais de prene aqueste subjècte de reflexion seriá de se demandar perqué la question de la democracia lingüistica es aital pauc e mal pausada, perqué demòra un punt sec dins la filosofia politica contemporanèa ?

Francés Courtray ven de presentar a l'universitat Paul Valéry a Montpelhièr lo sieu memòri : La dualitat grafica en Provença. Es dedicat a las originas e consequéncias d'aquel bigrafisme.

Las siás recèrcas son estadas menadas sos la direccion d'Arvèi Lieutard. Annada universitària 2014-2015

De notar qu'en fin de memòri (tresena partida), l'autor presenta una analisa plan detalhada de las transcripcions que son a se far actualament ; transcripcion de la grafia emplegada per Mistral al sègle XIX vèrs la grafia modèrna.

02/2016 - A Sant Ceren en Carcin es en projècte sota la direccion de l'associacion Aquí l'òc la dubèrtura d'un Espaci Occitan Carcinòl. Cadun pòt ajudar lo projècte via la plataforma Ulule [aquí]

Çò que ne dison : "Aqueste luòc s'apelarà Espaci Occitan Carcinòl. Aculhirà, assabentarà tot public e prepausarà la seguida dels corses per adultes (nivèls començants e confirmits) mas tanben de mòstras, de conferéncias, de lecturas publicas, de cant e de musica, una botiga de libres e de produches culturals occitan."

En febrièr de 2011 lo CIRDÒC comunicava sus la publicacion de son catalòg del teatre occitan.

12/2015 - L'institut occitan d'Avairon (servici associat del Conselh departamental d'Avairon en carga de la conservacion e de la valorizacion del fons Al canton), l'associacion ADOC 12 (sensibilizacion dins las escòlas), e l'Ostal Joan Bodon (Crespinh) son aüroses de vos anonciar la creacion del Pòl Avairon Occitan.

Çai-jos dos articles sus Léon Géry.

I - Un article del jornal Lo Diari numèro 26, estiu de 2015.

Léon Géry, estela del teatre popular occitan tolosenc a la Bèla epòca

En 1933, lo jornal L'Express du Midi consacra qualques linhas necrologicas a un cèrt Léon Géry, « qui, sous le nom de Garrélou, se fit autrefois une petite notoriété dans les faubourgs toulousains, où il jouait des farces de sa composition en dialecte populaire... Son nom et son oeuvre n’étaient-ils plus qu’un lointain souvenir ». D’aquí comença una longa enquèsta menada pels bibliotecaris del CIRDÒC en cèrca d’aquel personatge mesconegut de l’istòria teatrala occitana, autor de mai de vint pèças e que coneguèt un succès popular incredible a la fin del sègle XIX.

Sus Just François Marie Raynouard, segon Andrieu Jaubert, Armana Prouvençau de 1937.

Un grand romanista : J. F. M. Raynouard (1761-1836)

Lo 18 de setembre de 1761, naissiá a Brinhòla, dins un ostal de la plaça Sant Pèire — qu'es ara la plaça Sadi Carnot — aquel que se deviá marcar dins los òmes illustres de son país.

Un article de Joan Fourié dins la revista Lou Felibrige novembre/decembre de 2010.

Al rescontre del Josselin Gruvèl

Longtemps la lenga d'òc, dins sa plena expression populara, tenguèt tot son ample dins la declamacion orala. Les exemples son nombroses d'aqueles trobaires acampesits, cantaires de fèstas, clamaires de fièras, orators improvisats, menestrèls passejaires e poètas de carrièras, locutors e vectors d'una cultura ont lo vèrbe e la personalitat tenián pro sovent luòc d'engèni e de sapiénça. Pensi aquí mai que mai al brave Charloun Rieu del Paradou. Auguste Fourés ne recampèt en son temps una tièra que mancava pas de pintoresc. Gaston Jourdanne tanben. Se'n pòt encara destriar la traça dins revistas e jornals uèi completament debrembats e gaire pas inventoriats. Vos convidam al rescontre d'un d'aqueles portaires de paraulas, vertadièr parangon d'una cèrta tradicion, per dire pas d'una raça uèi despareguda, esperit libertari estacat a son individualisme fonse e que mudèt son expression occitana en una mena d'art.

La revista Lo vira solelh (ivèrn de 2016) publica la traduccion en occitan de la brocadura de l'Ofici de torisme de la vila de Cèus dedicada als luòcs de la vila consacrats a la cultura nòstra : jardin dels Felibres, plaça Frederic Mistral, institut Florian...

L'ocasion de ne saupre un pauc mai sus aquestes luòcs e suls òmes que lai visquèron.

Dissabte 9 de genièr de 2016 : 14h30, sala 110, facultat de drech París-Panteon (12, plaça del Panteon 75005 París), vesprada literària, poetica e musicala amb Gui Matieu, Mèstre en Gai saber, e Domitille Vigneron, musiciana, especialista dels trobadors. Per acabar festejarem los reis amb las còcas tradicionalas dels païses nòstris.

Un article de Joan Fourié dins la revista Lou Felibrige genièr/febrièr de 2007.

Un umanista occitan, Pèire Bayle

A la debuta de l’estiu passat, la Pòsta francesa emetèt un timbre en l’onor de l’escrivan e filosòf Pèire Bayle per marcar lo tresen centenari de la despartida d’aquel grand umanista que siaguèt un dels esperits màgers de son temps e un saberut d’espandi universal dins la linhada d’un Leonard de Vinci, d’un Galilèu, d’un Peiresc, d’un Pascal, d’un Gassendi, d’un Descartes o d’un Erasme. Articles biò-bibliografics i siaguèran consacrats dins de revistas istoricas. Aquò dit e escrit, d’unes se van demandar perqué charrar d’aquel personatge, uèi gaireben desconegut e desbrembat, dins la revista del Felibrige. Tot simplament perqué Bayle – e son patronima ne pòrta bèlament testimòni – èra un enfant del miègjorn, un bon occitan, que parlava correntament la lenga de son brèç e que demòra una de las glòrias d’en çò nòstre.

07/05/15 - Lo dijòus 7 de mai de 2015 foguèt inaugurat a Montpelhièr lo cursus bilingüe occitan de l'escòla mairala Francis Garnier que dubriguèt a la dintrada de 2014.

Comunicacion de la FELCO per la siá dubertura en2014 :

"Bèla capitada ! 10 ans que l'esperàvem, aquel sit bilingüe public a Montpelhièr.

Calendreta sul sieu site presenta lo programa Familhas de Lengas de l'Institut Latinitas

Extrach : "Las escòlas occitanas Calandreta existisson dempuèi 30 ans. Pensan l’aprendissatge de l’occitan coma una dobertura sul mond, e an experimentat pro d’ora l’aprendissatge de mantunas lengas.

Alan Roch en collaboracion amb lo Pargue natural regional de la Narbonesa en Mediterranèa propausa un Glossari occitan dels insèctes.

Presentacion : "L’occitan mena un complement d’informacion suls insèctes que s’apièja sus l’agach dels umans sus aqueles pòbles pichonets e misterioses. La lenga d’òc es atal portaira de dimensions poeticas, de sabers e de paraulas populars (provèrbis, cresenças, medecina...). Las afirmacions contengudas dins los enquadrats del quasernet Insèctes o dins las paginas del site internet son pas de prendre sistematicament al pè de la letra d’un punt de vista scientific o entomologic, mas rendon compte d’una percepcion del monde dels insèctes e de l’imaginari que fa espelir. Anatz trapar aicí qualquas informacions suplementàrias a l’edicion-papièr e tanben la revirada en francés per aqueles que coneisson pas e/o mestrejan pas (encara) la lenga del país."

De legir [aquí]

Un article del Grelh Roergàs - Decembre de 1997 - Pagina 23

Çò que Pèire-Celestin Delrieu disiá d'Enric Mouly

P.-C. Delrieu, elegit Majoral en 1982, reculhiguèt la Cigala de Gasconha, veusa d'Enric Mouly. Es donc el que faguèt lo laus de Mouly a la Santa Estèla d'Espaliu per Pentacosta de 1983. Aquí cossí s'acabava lo sieu laus :

I auriá cent còps mai a dire de l'òbra d'Enric Mouly, del roman sobretot. E ieu ai plan consciéncia d'aver pas tot dich, d'aver pas tot aprés del "Mèstre Roergàs". Es clar qu'aqueste, dins sa longa vida, a tot escrich de çò que sèm, de çò que devèm faire, nosautres, òmes d'òc. Devèm donc pas quitar de legir e de tornar legir sos libres, per n'aprigondir la significacion.