Un article de Gèli Grande dins Lo Lugarn - numèro 61 - 1997

Parlar o comunicar ?

"Lenga vernaculara : lenga parlada sonca al dintre d’una comunautat. Lenga Veïculària : lenga de comunicacion entre de comunautats d’una medisha region que an de lengas mairalas desparièras". ço ditz lo Petit Larousse.

Aquo vòl dire qu’un occitan qu’emplega la siá lenga, parla. Del temps qu’un autre que passa al francés comunica.

Se contunham la logica d’aqueste rasonament e s’imagenam un francés aprenent l’occitan, se se’n servís parla e comunica pas.

Quand de franceses de lenga de natura la charran que fan ?

Parlan ou comunican ?

Una Lenga Veiculària es pas qu’una lenga vernaculara qu’a lo poder politic, economic e social de n’estrassar d’autras que ne son desprovesidas.

Plan vertat es qu’una lenga correspond a un biais de veire lo monde e qu’un diccionari n’es lo rebat.

Gèli Grande


Sus la musica occitana anciana

Mondonville per Quentin de La Tour

Un article de Marcel Carrieres escrich en 1972 per la revista Vida Nòva numèro 5.

Enric Pascal de Ròcaguda

Enric Pascal de Ròcaguda

Dins lo corrièr dels lectors de La Setmana en febrièr de 2013 Ramon Ginolhac tornava sus l'òbra d'Enric Pascal de Ròcaguda.

Suls libres de Joan-Ives Casanòva 'Trèns per d'aubres mòrts' e 'A l'esperduda dau silenci'

'Trèns per d'aubres mòrts' e 'A l'esperduda dau silenci'

En 2007 sortissián dos libres de Joan-Ives Casanòva : Trèns per d'aubres mòrts e A l'esperduda dau silenci.