Conferéncia de G. Couffignal sus La Santa Estela del centenari.
La Santa Estela del centenari e los mites. Una analisa de Joan Francés Courouau.
La Calandreta d’Agde en partenariat amb lo CIRDÒC e Lectura & Òc organiza lo 4 de mai de 2018 la 3ena Passejada Literària : granda fèsta a l’entorn del libre joinesa en occitan.
Lo Prèmi Literari Calandreta serà remés en foncion de la votacion dels joves lectors, mai de 1 000, qu'auràn a votar per l’obratge qu’aiman lo mai entre una seleccion d’òbras en occitan.
Ven de se dubrir (fin de 2017) en Illa de França un supermercat Les Halles de l'Aveyron dedicat als produches roergats. Es la cooperativa Unicor qu'es a l'origina del projècte.
En octobre de 2017 los archius dels Amics de la lenga d'òc, l'antena parisenca del felibritge, son intrats dins las colleccions del CIRDÒC.
Dissabte 14 d’abrial de 2018 : amb los Miègjornals de Cèus e la velhada d’Auvernha : Cèus (92), sala del premièr, cinèma Le Trianon, 3bis, rue Marguerite Renaudin, 14h15 : conferéncia de Rémi Pech suls orators miègjornals.
Dins sa revista à Toulouse d'abril/mai de 2017 la vila de Tolosa presentava, en occitan, una entrevista de Laëtitia Dutech sul projècte Passapòrt per l’òc. L'ocasion de ne saupre un pauc mai sul la politica lingüistica de la vila.
Dins sa revista à Toulouse de decembre de 2016 e de genièr de 2017 la vila de Tolosa presentava, una entrevista de Jérémy Couraut.
Musician, baileja lo grop Djé Balèti. L'article :
Jérémy Couraut, alias Djé Balèti, mescla de sons caribeans, del ròck, d’Africa, de Mediterranèa. Niçard e Tolosan a l’encòp, sortís un disc sul label Sirventes aqueste mes [decembre de 2016].
Sul site de l'IEO d'Avairon, Ivon Puech se remembrava de Cantalausa, un dels actors màger de l'occitanisme roergat.
Dins los Actes del collòqui de l'AIEO de 2014 Xavi Ferré, professor de las escòlas Calandreta presenta un article titolat : Elements d'analisi dels ligams entre la lenga e la cultura dins una classa cooperativa Calandreta.
Tornam aquí publicar la siá conclusion (pagina 416 dels actes del collòqui) ont nos rapèla çò qu'es al còr d'aquelas escòlas e que ne fa l'unicitat e la valor.
Seguida del prefaci de Robèrt Lafont a La grava sul camin de Joan Bodon, (Edicion de Roergue, Rodés 1988). Part IV.
Seguida del prefaci de Robèrt Lafont a La grava sul camin de Joan Bodon, (Edicion de Roergue, Rodés 1988). Part III.
Seguida del prefaci de Robèrt Lafont a La grava sul camin de Joan Bodon, (Edicion de Roergue, Rodés 1988). Part II.
Prefaci de Robèrt Lafont a La grava sul camin de Joan Bodon.
Es sortit en 2017 lo Quaderno internazionale di traduzione poetica e letteraria numèro 13.
Una part importanta d'aquela revista es dedicada a la poesia occitana.
Publicam çai jos una adaptacion de la presentacion que ne fasiá lo site de la Chambra d'òc.
Tradizionetraduzione – Es aqueste lo títol d’una revista de traduccion poetica e literària, dirigida per Claudia Azzola arribada ongan en 2017 al tresen numèro. Sa mira premièra es de contribuïr a far conóisser de poètas e d’escrivans d’Euròpa, de tornar propausar d’autors istòrics dins de traduccions inéditas, en contribuent a l’escambi cultural e a la civiltat literària.
En 1886 sortissiá en dos volums las òbras complètas de Victor Gelu amb un prefaci de Frederic Mistral.
En julhet de 2017, a Albi dins l'encastre del XIIen congrès de l'AIEO, Patric Sauzet s'interrogava sus l’unitat de la lingüistica occitana.
Resumit (sorsa AIEO) : Los estudis occitans e particularament la lingüistica occitana son uèi pausats coma un camp especific. L’AIEO i a contribuït centralament e n’a promoguda la qualitat. Nòstra disciplina es pas per tant dispensada de s’interrogar sus son estatut.
En 1848 dins la revista Neue Rheinische Zeitung n° 93, Friedrich Engels considerava la nacionalitat del Sud de França.
Lo 18 de genièr de 2024 lo ministre de la defensa francés Sébastien Lecornu anoncièt un cèrt nombre de mesuras per ajudar Ucraina dins sa lucha contra l'occupant rus.
L'entrevista de Maria-Joana Verny (FELCO) per Marius Blenet (França 3). Genièr de 2017.
En 1979 la revista Aicí e ara publicava una critica de Maria-Clara Viguièr del libre Bestiari, aubres, vinhas.
