Fa cent ans naissiá Joan Bodon. Alan Roch dins La Semaine du Minervois del 10 de decembre de 2020 presentava l'escrivan.
En 2017 sortiguèt la revista Los rocaires numèro 2, presentava qualques totèms occitans.
Un article de la Federacion dels Ensenhaire de Lenga e de Cultura d'Òc publicat après l'anóncia de la mòrt de Joan-Maria Petit en agost de 2020.
Lo conte L'enfant polit de Joan Bodon foguèt publicat dins lo recuèlh Contes del Drac en 1975.
Lo recuèlh Contes del meu ostal de Joan Bodon sortiguèt en 1951.
La revista Viure en 1965 interrogava los actors de l'occitanisme del temps. Aquí lo testimoniatge de Marisa Ros.
La revista Viure en 1965 interrogava los actors de l'occitanisme del temps. Aquí lo testimoniatge de J.-P Brenguier.
Coma cada an l'associacion de las bibliotècas del Lauragués (sud-èst de Tolosa), organiza un concors de nòvas.
En 1938 dos ans après sa mòrt sortissiá lo recuèlh de nòvas La feruno de Valèri Bernard.
Sul chaple del 13 de novembre de 2015 a París. Un testimoniatge publicat dins la revista parisenca lo Vira Solelh (automne de 2016).
Lo tèxt çai-jos es extrach de la plaqueta de presentacion de la mòstra : Max Roqueta, la libertat de l’imaginari, que se debanèt en 2014 e 2015 a Montpelhièr.
Lo tèxt çai-jos es extrach de la plaqueta de presentacion de la mòstra : Max Roqueta, la libertat de l’imaginari, que se debanèt en 2014 e 2015 a Montpelhièr.
A Narbona, lo dimars 3 de novembre de 2020 a 18h, los Amics del Monde Diplomatic e l’IEO-Aude vos balhan rendètz-vos per une conferéncia sus las lengas en dangièr de disparicion.
En 1966, las Edicions Occitanas tornavan publicar la nòva de Pèire Pessamessa Beluga de l'Infèrn. Ives Roqueta dins la revista Viure numèro 6 ne fasiá la critica.
En 1966, Renat Nelli publicava lo libre Le Roman de Flamenca. Robèrt Lafont dins la revista Viure numèro 6 ne fasiá la critica.
La revista Viure en 1965 interrogava los actors de l'occitanisme del temps. Aquí lo testimoniatge d'Ives Roqueta.
Lo divendre 6 de novembre de 2020 se tendrà a Sarlat una serada dedicada al cantaire Joan-Pau Verdier.
Après las anóncias del conse de Rodés, Christian Teyssèdre, al subjècte de las animacions estivalas previstas per la vila, que preveson la desaparicion de l'Estivada coma manifestacion culturala occitana, un collectiu s'organiza per son manteniment.
Un article de la revista La Cigalo Narbouneso (abril de 1927, pagina 49). Autor : P. Albarel. L'ortografia del tèxt es estada corregida.
