Un article de Alem Surre-Garcia dins La Setmana numèro 965.
Un article de Clamenç Pech dins La Setmana numèro 981.
Un article de la revista Lo Lugarn numèro 131 en 2019.
En 2015, dins lo numèro 1013, lo jornal La Setmana publicava la critica per Sèrgi Viaule de L'ordinari del monde.
En 2013 sortissiá lo libre de Jaume Corbera Pou, La Unió Europea, un mosaic lingüístic. Dins lo jornal La Setmana numèro 1001 Joan-Claudi Forêt ne fasiá la critica.
L'associacion Occitanie Europe promòu la region Occitània al nivèl europèu.
Al cors de l'estiu de 2020, IEO Edicions publiquèt dins la colleccion Flor envèrsa Sant Manuel lo Bon, martir de Miguel de Unamuno.
En 1980 dins l’encastre de l’Universitat Occitana d’Estiu del Vivarés Zefir Bòsc presentava Enric Mouly.
Se debanarà del 15 al 21 d'agost de 2021 a Vilanòva d'Òlt l'Escòla Occitana d'Estiu.
A la debuta del mes d'agost de 2021 se debanarà lo festenal occitan de Sant Juèri. Lo Centre Cultural Occitan d'Albigés comunica.
En julhet de 2017 a l'escasença del XIIen congrès de l'AIEO, Georg Kremnitz presentava un estudi sus las renaissenças occitana e catalana
Un tèxt publicat dins la revista Lo Gai Saber en 1939.
Lo 29 de mai de 2021 lo collectiu Pour que vivent nos langues apèla a manifestar. Una manifestacion se tendrà a Albi.
La region Occitània vend de crear la plataforma Épargne Occitanie permet a tot un cadun de finançar d'entrepresas de la region.
Lo collectiu Pour que vivent nos langues apèla a manifestar lo dissabte 29 de mai.
Comunicat de l'IEO de l'Aude.
En seguida de la mòrt de Robèrt Martí en mai de 2021 lo CIRDÒC Comunicava.
En 2008 sortissiá lo libre d'Ives Roqueta Los tres gendres del paure òme.
En 2016 l'editor Vent Terral tornava editar Lo libre del causse de Pau Gayraud.
Al mes de mai de 2025 lo Partit Occitan presentava son programa per las eleccions municipalas de 2026 en França.
Dins son edicion del mes de setembre de 2024, lo jornal de la comuna de Tolosa, À Toulouse presentava lo cantaire Rodin.
En 1963 sortissiá lo libre Poesia catalana del sègle XX. Robèrt Lafont ne faguèt la critica dins la revista Letras d'òc.