En 2021 e pel segond còp lo Centre d'Afrairament Occitanò-Catalan (CAÒC) organiza lo Concors de racontes brèus en occitan Enric Garriga Trullols.
Dins la segonda edicion de E la Barta floriguèt en 1979, los editors donava la traduccion occitana de l'article que Carles Camprós consacrèt al libre de Mouly.
En 2018 sortissiá lo libre de Sèrgi Viaule Atal fasèm aquí lo pòstfaci de l'autor.
Un article de la revista Viure numèro 3, 1965.
En 1966 vint-e-uèch intellectuals occitans signavan la mocion d'Ardoana.
Critica de Robèrt Lafont del libre Le Théatricule et le caleçon d'écailles.
Dins son libre Mas Espingadas Enric Mouly dedicava un capítol a la lenga nòstra.
Del 27 de junh al 22 de setembre de 2019, lo Pavillon Populaire, espaci d’art fotografic de la Vila de Montpelhièr, aculhissiá la mòstra Lynne Cohen. Doble òrb 1970-2012.
Dins lo sieu magazine del mes d'avril de 2019 la vila de Montpelhièr informava sus çò que nomenan « las arts urbanas ».
Part II de l'article de Robèrt Lafont subre l'alienacion.
Un article de robèrt Lafont subre l'alienacion.
La comuna de Montpelhièr valoriza la correspondéncia entre Marius e Elisa Coutarel.
Un article de Cristian Laus dins las revista Vida nòstra 07/08 de 1972.
La redaccion de la revista Viure en 1966 se questionava sus la condicion dels escrivans que causisson coma lenga d'expression l'occitan.
Al mes d'agost de 2020 sortiguèt en occitan traduch per Joaquim Blasco lo libre de José Maria Eça de Queiroz Lo Mandarin.
Dins la revista Letras d'òc numèro 1, de 1965, Ives Roqueta publicava lo tèxt : Lo cinc de junh.
occitanparis.com vos desira una bona annada 2021, plan granada e de fòrças maitas accompanhada.
Après la sortida del libre de Mona Ozouf Composition Française Joan-Guilhem Roqueta ne fasiá la critica.
En 1970 sortissiá lo libre de Robèrt Lafont Renaissance du Sud. Essai sur la litteratura occitane au temps de Henri IV.
Lo dijòus 7 de mai de 2026 lo primièr ministre francés Sébastien Lecornu signèt a Tolosa un protocól d'acòrd que rend la construccion de la linha ferroviària a granda velocitat (LGV) Tolosa-Bordèu irreversibla.
Après la mòrt de Cantalausa en 2006 Sèrgi Gairal que lo coneissiá plan publicava dins lo jornal La Setmana un omenatge.
En 1938 dos ans après sa mòrt sortissiá lo recuèlh de nòvas La feruno de Valèri Bernard.