Una critica de Joan-Pèire Laval dins Aicí e ara numèro 2, 1979.
Part III de l'article de Robèrt Lafont subre l'alienacion.
En 2021 e pel segond còp lo Centre d'Afrairament Occitanò-Catalan (CAÒC) organiza lo Concors de racontes brèus en occitan Enric Garriga Trullols.
Dins la segonda edicion de E la Barta floriguèt en 1979, los editors donava la traduccion occitana de l'article que Carles Camprós consacrèt al libre de Mouly.
En 2018 sortissiá lo libre de Sèrgi Viaule Atal fasèm aquí lo pòstfaci de l'autor.
Un article de la revista Viure numèro 3, 1965.
En 1966 vint-e-uèch intellectuals occitans signavan la mocion d'Ardoana.
Critica de Robèrt Lafont del libre Le Théatricule et le caleçon d'écailles.
Dins son libre Mas Espingadas Enric Mouly dedicava un capítol a la lenga nòstra.
Del 27 de junh al 22 de setembre de 2019, lo Pavillon Populaire, espaci d’art fotografic de la Vila de Montpelhièr, aculhissiá la mòstra Lynne Cohen. Doble òrb 1970-2012.
Dins lo sieu magazine del mes d'avril de 2019 la vila de Montpelhièr informava sus çò que nomenan « las arts urbanas ».
Part II de l'article de Robèrt Lafont subre l'alienacion.
Un article de robèrt Lafont subre l'alienacion.
La comuna de Montpelhièr valoriza la correspondéncia entre Marius e Elisa Coutarel.
Un article de Cristian Laus dins las revista Vida nòstra 07/08 de 1972.
La redaccion de la revista Viure en 1966 se questionava sus la condicion dels escrivans que causisson coma lenga d'expression l'occitan.
Al mes d'agost de 2020 sortiguèt en occitan traduch per Joaquim Blasco lo libre de José Maria Eça de Queiroz Lo Mandarin.
Presentacion de Pierre François, pintre originari de Seta, que a son biais participèt a la fin del sègle XX a l'accion occitana en illustrant de cobèrtas de libres.
En 1979 la revista Aicí e ara publicava una critica del libre de Glaudi barsòtti : La tèrra deis autres.
Al mes de mai de 2025 lo Partit Occitan presentava son programa per las eleccions municipalas de 2026 en França.
En 1974 André Benedetto montava la pèça Geronimo, los redactors de la revista Revolum dels mes de genièr de 1975 ne rendián compte.
En 1979 la revista Aicí e ara publicava una critica de Maria-Clara Viguièr del libre Bestiari, aubres, vinhas.