En 2012 l'editor Letras d'òc tornava publicar lo libre de Maria Roanet Dins de patetas rojas. Per l'ocasion, l'IEO d'Avairon ne fasiá la presentacion.
Lo divendres 18 de setembre de 2020 a 18h30 a Pàmias l'IEO d'Arièja organiza una conferéncia de Sèrgi Viaule.
Se dabana del 4 de setembre fins al 2 d'octobre de 2020 a Lesinhan la mòstra fotografica Secret de l'èrba. Las òbras son de Georges Souche.
Dins lo libre qu'accompanhava la mòstra Notre Occitanie, Claude Sicre tornava sus la nocion de « província ».
Los corses d'occitan a Juvinhac, Saussan, Lodèva e Sant Guilhem, reprenon.
En 1972 la redaccion de la revista Vida Nòstra donava la paraula a Marcèu Esquieu.
En 1972 la redaccion de la revista Vida Nòstra entrevistava Fèlix-Marcèl Castan.
L'IEO aprèsta la plega de 2020. Es en soscripcion entrò a la fin del mes d'octobre.
Lo Centre Occitan Ròcaguda fa sa dintrada.
Setembre de 2020, l'IEO d'Avairon comunica.
La region Occitània organiza la mòstra Notre Occitanie. Las òbras son de Hervé Di Rosa, los tèxts de Claude Sicre.
L'IEO d'Avairon organiza cada an una passejada occitana. Ongan se farà lo dissabte 26 de setembre de 2020 sus Aubrac. L'eveniment es dubèrt a totas e a totes pel plaser de descobrir e de parlar la lenga nòstra.
Un article paregut dins la revista Viure numèro 4 en 1965.
Un article de Felip Carbona publicat dins la revista Vida Nòstra en 1972, sus l'emplec de la lenga occitana en sciéncia.
Pichon istoric de la societat Macarèl.
Dempuèi qualques ans lo grop La Beluga trabalha son repertòri.
En 2002 alara que Cantalausa acabava los sieu diccionari, Jacme de Cabanas li donava son punt de vista.
En 2023 sortissiá lo libre D’aucèls e d’òmes de Joan-Loís Segondy.
En 1886 sortissiá en dos volums las òbras complètas de Victor Gelu amb un prefaci de Frederic Mistral.
Al mes de mai de 2025 lo Partit Occitan presentava son programa per las eleccions municipalas de 2026 en França.
Un article de la revista del consèlh regional d'Occitània de decembre de 2018 e genièr de 2019.
Dins lo numèro 144 de la revista Infòc de decembre de 1995, pareissiá la critica de Sèrgi Viaule del libre de Françoise Sagan paregut en 1954.