En 1965 a la demanda de la redaccion de la revista Viure Renat Nelli respondiá a la question : Cossí sètz vengut a l'occitanisme ?
Dins son prefaci a Soubenis et Mescladis Justin Bessou conta una anecdòcta en rapòrt amb la denominacion de la lenga occitana.
Dins aquel pichon prefaci Robèrt Lafont presentava lo trabalh d'Enric Espieut sus l'istòria occitana.
Las Calandretas son d'escòlas gratuitas, laïcas e associativas, que practican lo bilingüisme per immersion.
Patrici Baccou dins un article publicat sul site aprene.org presenta lo fondament de la pedagogia d'aquelas escòlas.
Per sa reedicion en 1989, las Edicion de Roergue accompanhava lo libre de Joan Bodon d'un prefaci de Felip Gadry.
Un conte collectat en Roergue per las equipas d'Al Canton, dich per Gilbert Lafage.
Alara que veniá de morir en 2015 lo site de l'IEO d'Avairon rendiá omenatge a Ives Roqueta.
Un articles de Ramon Chabbert ont tornava sus una error facha regularament pels francofòns quand s'exprimisson en occitan.
Gilbert Lafage conta Lo pol e la poma d'aur.
Un article de 1971 pubicat dins la revista Vida Nòstra numèro 2. Leon Còrdas tornava aquí sul teatre de las annadas setanta.
Agost de 2020, lo CCOA, Centre Cultural Occitan d'Albigés, comunica.
Un article de Joan Jornot sus l'espactacle OC jogat a Pinhan.
La revista Òc numèro 133 es dedicada a la vila de Montpelhièr.
En 1971 dins la revista Vida Nòstra Pèire Lagarde presentava Joan Bodon.
Un article de la revista Viure numèro 1.
En 1971 dins la revista Vida Nòstra Enric Mouly presentava Justin Bessou.
Dins son magazine del mes de novembre de 2019, la vila de Tolosa publicava una entrevista de Guillaume Lopez.
Un tèxt de Joan Fourié publicat dins la revista Aicí e ara (mai de 1982).
En 2020 sortissiá a las Premsas Universitària de La Mediteranèa (PULM) la tresena edicion del Dictionnaire grammatical de l'occitan moderne de Florian Vernet.
Lo collectiu Per que viscan las nòstras lengas mandèt al Primièr Ministre francés lo 2 de mai de 2025 una letra per lo questionar sus la plaça de las lengas minorizadas dins la reforma de la formacion iniciala e del recrutament dels ensenhaires.
La revista Viure en 1965 interrogava los actors de l'occitanisme del temps. Aquí lo testimoniatge d'Ives Roqueta.
Lo tèxt çai-jos es extrach de la plaqueta de presentacion de la mòstra : Max Roqueta, la libertat de l’imaginari, que se debanèt en 2014 e 2015 a Montpelhièr.