09/2016 - La dintrada de l'aperitiu occitan a París se farà lo 6 de septembre.
Per parlar, descobrir, apréner la lenga occitana.
L'adreça e l'orari càmbian pas : cada dimars de 19 a 21 oras, 44 rue Gabriel-Lamé, sala Maurice Solignac
Sul lexic occitan de la cosina, un article de Andrieu Abbe dins l'Armanac de Mesclum de 2004.
Avèm intrat dins lo tresen millenari e pasmens la part màger deis especiers e dei restaurators son encara per nomenar « tapenada » un esquichum compausat unicament de pasta d'oliva e d'òli. Per que siguèsse una tapenada convendriá que l'i aguèsse tanben dins l'esquichum de tapenas. Lei dichas tapenas èran apondudas, dins lo temps, per escondre una pasta d'oliva de marrida qualitat.
Lo site www.pays-de-bergerac.com presenta en occitan lo país de Brageirac.
Extrach : "Los camins del País de Brageirac presentan al passejaire mila e una escasenças de rencontres amb una flòra e una fauna aparadas, de païsatges armoniós e una granda varietat de mitans...
Un article de Christian-Pierre Bedel dins la revista Canta Grelh, numèro 106, decembre de 2015.
Los americans, lo Roergue e lo Felibrige
Per l'amassada de 2012 que se debanèt a Najac, d'unes membres del Grelh roergàs siaguèron recebuts al castèl de Corbièiras per Richard Williams e Marie. Aqueles Californians devenguts roergasses, per far rampèu als Roergasses devenguts californians, son membres del Grelh roergàs.
La Plega IEO de 2016 es en soscripcion.
Ongan :
Florian Vernet - La nau dels fòls - A tots n°204, 200 paginas, 15 €
L’apostilha que claus lo darrièr roman nos explica que lo projècte inicial se titolava Lo Radèl de la Medusa e qu’èra « una sembla autobiografia en fòrma de faula satirica un pauc tròp transparenta suls trecimacis de l’occitanisme recent ». Precisa que se mudèt finalament en Nau dels fòls per d’escuras rasons que, sens cap de dobte, los legeires las comprendràn mièlhs que lo quite autor.
Del 1 de junh al 4 de Junh de 2016 la vila de Tula aculhirà lo festenal Balad’òc.
Josiana Brassac-Dijoux, adjoncha al cònsol en carga de l’environament comunica :
"Las expressions occitanas lemosinas e carcinòlas s’enraijan au còp dins de las originas sabentas e popularas. Se tornan trobar dins la produccion literària dempuei Bernat de Ventadorn (sègle XII) d’aicí au chanonge Ros, tant coma chas Marcèla Delpastre. Tanben dins los toponims : de l’Auselon au Pont de l’Escuròl. Dins la practica culinària : la flaunharda e lo clafotís, los tortons, las farciduras e autres milhassons. Son presentas dins la realitat culturala : de las conferéncias au cafè occitan, dins los noms de las danças, las chançons e de segur dins las tradicions ruralas d’aicí a l’arquitectura quitament ciutadina.
Pel ochen còp se van retrobar a Ostana, del 2 al 5 de junh de 2016, d’escrivans e de poètas apartenents a de culturas minorizada. D’autors qu'escrivon en lenga maire, provenents d'Equator, de Nigèria, de País Basc, de Frísia, d'Occitània o de Grécia salentina.
Occitanica site bailejat pel CIRDÒC de Besièrs propausa un motor de recèrca per trobar totas las referéncias de la literatura occitana, "una maquina que tròba tot" çò dison [aquí]
Un article de Michel Miniussi dins la revista Amiras n° 19, 1989.
12/2015 - L’IEO12 dispausa d’un servici de prèst que gerís en ligam amb lo CCOR. Aquel fons es subretot compausat de libres e de revistas que se pòdon empruntar ; i trobam tanben d’obratges pedagogics consultables sus plaça. Un desvolopament d’un fons joinesa es previst en foncion de las demandas. Cadun pòt venir empruntar o consultar aqueles obratges a l’Ostal del Patrimòni, plaça Foch a Rodés.
Sul sieu site Josiana Ubaud nos presenta un trabalh fotografic suls campanals, grasilhas, estripacats, rampas, portals, canèlas e autres elements d'arquitectura en fèrre o en fonda.
Sus mai de 120 paginas de centenats d'exemples illustran aquela part de l'arquitectura occitana. De legir [aquí]
Fotografia a esquèrra : campanal de fèrre fargat del cloquièr dels Augustins (Ais en Provença)
13/02/16 - Lo jornalet gaseta occitana d'informacion, presenta una entrevista de Alan Barthélémy. Ensenhaire de letras classicas, èx-coordenaire de l’ensenhament de l’occitan dins las Bocas de Ròse, coautor amb Guiu Martin del Manuel Pratique de provençal contemporain (Édisud, 2000, reeditat en 2006).
Aquí, torna sus la situacion de la lenga en Provença, sul trabalh que faguèt amb Guiu Martin a Cucuron, sus son ròtle actual dins las associacions o mèdias provençals (Associacion per l’Ensenhament de la Lenga d’Òc, Aquò d'Aquí, IEO Provença-Aups-País Niçard, lo Forum d’Òc).
A Besièrs ven de se dubrir (fin de 2015) una estructura d'acuèlh quadrilingüa (occitan-castelhan-francés-catalan) pels enfants. Lo cantaire Joanda n'es a l'origina, èra en cèrca d'una estructura pels sieus enfants.
Las assistentas maternalas trabalhan segon los metòdes dels pedagògs Freinet, Loczy e Montessori.
L'universitat de Montpelhièr presenta lo site internet Mille ans de littérature d'Oc.
Lo site es en francés. Presenta qualques escrivans occitans, qualques tèxtes e d'entrevistas. De consultar [aquí]
Dissabte 02 d’abrial de 2016 : 14h30, sala 110, facultat de drech París-Panteon (12, plaça del Panteon 75005 París), Pèire Martial, Mèstre d'òbra del Felibritge, parlarà de Justin Germain Casimir de Selves (1848-1934), lengadocian, òme politic, ministre, president del Senat de 1924 a 1927 pendent la IIIena republica, prefècte de la Seine e cònsol de París.
Cada an a Tolosa se festeja l'anniversari de la signatura de la Carta de las libertats comunalas entre Ramond V e los cònsols de la vila lo 6 de genièr de 1189.
Un article de Claudi Martí dins La Dépêche après la manifestacion de Montpelhièr (octobre de 2015).
Sul musèu Carnavalet a París, un article de Gui Matieu dins la revista parisenca Lo vira solelh numèro 51, tardor de 2016.
Al cors de l'estiu de 2020, IEO Edicions publiquèt dins la colleccion Flor envèrsa Sant Manuel lo Bon, martir de Miguel de Unamuno.
Membre de l'Union Europèa dempuèi 2013, Croàcia emplega dempuèi aqueste 1èr de genièr de 2023 l'èuro coma moneda. De pèças novèlas son donc intradas en circulacion.
En 1938 dos ans après sa mòrt sortissiá lo recuèlh de nòvas La feruno de Valèri Bernard.
En 1979 la revista Aicí e ara publicava una critica del libre de Glaudi barsòtti : La tèrra deis autres.